VERLEDEN

De geschiedenis van Vogelsang

Op een beboste bergwand boven de Urftdalafdamming werd in de jaren 1934 tot 1936 de eerste bouwfase van de „Ordensburg“ Vogelsang aangevangen, een opleidingsplaats voor de komende partijgeneratie van de NSDAP. Het begrip „Ordensburg“ ontstond naar aanleiding van de behoefte van de partij en het staatsbestuur, om zich sterkere symbolen uit de Duitse geschiedenis eigen te maken en ze ideologisch een andere uitleg te geven.
Bouwheer was het „Deutsche Arbeitsfront“ (DAF) onder zijn leider Robert Ley, die o.a. hier het geroofde vermogen van de in 1933 onteigende Duitse vakbonden uitgaf en deze onder de vorm van propaganda, als bevordering van de economie voor de landelijke Eifelregio liet enscèneren. Ley was in personele unie ook „Reichsorganisationsleiter“ van de NSDAP en voelde zich daarom bevoegd voor de versterking en ontwikkeling van de partijleiding.

Als architect koos hij zijn partijvriend Clemens Klotz uit Keulen, die ook als planningschef van de „Ordensburg“ Crössinsee in Pommern (Polen) en de nooit afgewerkte vakantieinstelling van het DAF in Prora, waarvoor terechtwijzing, verantwoordelijk was. Het terrein in Vogelsang, in een van tevoren met enorm veel middelen reliëfmatig aangelegde helling, moest als symbool voor de heerschappij van de staat  en de partij over de natuur begrepen worden.

Het bouwcomplex Vogelsang is in geen geval een middeleeuwse hoogteburcht, maar een modern utiliteitsgebouw uit gewapend beton met breuksteenblindering; de wachttoren werd als watertoren gebruikt. De leerlingen waren ook geen leden van een orde in de zin van de middeleeuwse riddergemeenschappen, maar gefanatiseerde aanhangers van het systeem, die zich arrogant en hoogdravend als jonkheer karakteriseerden.

De „Ordensburg“ Vogelsang was eenjarig station van een in totaal over 3 1/2 jaar gepland scholingsverloop, dat echter niemand van de 500 per jaargang opgenomen partijleden tot een einde kon brengen. Met de aanval van de Duitse weermacht op Polen op 1 september 1939 werd het "bedrijf" in dienst gesteld; de leerlingen meldden zich voor de oorlogsvoering.

Na verschillende tussentijdse aanwendingen, tussen 1939 en 1944, onder andere als schoolgebouwen voor de „Adolf-Hitler-Schulen“, een soort partijgymnasium, viel Vogelsang in februari 1945, nagenoeg onbeschadigd in de handen van de oprukkende geallieerden. De gebouwen stonden leeg en werden geplunderd door de noodlijdende bevolking van de omgeving. De Britse bezettingsmacht installeerde in 1946, rond het terrein een troepenoefenplaats en richtte een bureau voor een plaatscommandant en een kazerne in. Daarbij moest ook het nabijgelegen Eifeldorp Wollseifen op bevel van het Britse militair bestuur ontruimd worden. 

In 1950 namen de Belgische strijdkrachten het garnizoen over en gaven het de naam "Kamp Vogelsang". Er ontstonden talrijke nieuwe bouwcomplexen: Vogelsang werd reeds vroeg NATO-oefenterrein, dat eveneens door eenheden van het Duitse leger werd gebruikt.

Het einde van de koude oorlog en de zelfontbinding van het Warschaupact leidden ten slotte tot de beslissing om de vestiging Vogelsang vanaf 31.12.2005 te laten varen.